Zasady kalibracji i sprawdzanie gotowości

Bez poprawnej kalibracji stół-dysza, druk 3D jest skazany na porażkę. Weryfikacja teoretyczna polega na objaśnieniu różnic pomiędzy kalibracją manualną przy użyciu szczelinomierza, a metodami opartymi na czujnikach pojemnościowych, indukcyjnych czy tensometrycznych (np. systemy BLTouch). Kursant rozwiązuje test dotyczący objawów złej kalibracji (słaba adhezja, elephant foot). Weryfikacja praktyczna realizowana jest na urządzeniu. Kandydat przeprowadza proces ręcznego poziomowania platformy roboczej (tzw. bed leveling) we wskazanych punktach kontrolnych, ocenia poprawność wysokości pierwszej warstwy za pomocą wydruku testowego, a następnie zgłasza gotowość drukarki do podjęcia pełnego procesu drukowania zgodnie z dostarczoną dokumentacją ISO danego warsztatu.