Monitorowanie i identyfikacja awarii i potencjalnych wad

Wczesne wykrycie defektu pozwala zaoszczędzić materiał i czas maszyny. Weryfikacja teoretyczna bada wiedzę kursanta na temat charakterystycznych wad produkcyjnych: ghosting, z-banding, underextrusion, overextrusion. Kursant analizuje zdjęcia uszkodzonych wydruków i wskazuje przyczynę błędu na teście wyboru. Wyjaśnia też przesłanki do awaryjnego zatrzymania (np. zadymienie, uderzenie głowicy o wydruk). Weryfikacja praktyczna opiera się na symulowanym środowisku pracy. Komisja inicjuje proces, który generuje celowy błąd (np. brak przepływu filamentu poprzez zmianę parametrów). Uczestnik walidacji, korzystając z interfejsu maszyny i zdalnego monitoringu wizyjnego, musi poprawnie ocenić przyleganie pierwszej warstwy, zidentyfikować narastający problem z ekstruzją i w odpowiednim momencie zainicjować przerwę (pause) lub awaryjne anulowanie procesu druku (abort).