Weryfikacja materiałów i nastaw oraz start procesu

Dobór materiału w fizycznej maszynie musi odpowiadać temu wpisanemu w wirtualnym slicerze. Weryfikacja teoretyczna wymaga od kandydata wykazania się znajomością procedur ładowania materiałów eksploatacyjnych, oceny stanu zużycia szpul (np. z wykorzystaniem wbudowanych systemów ważących lub czytników RFID używanych m.in. przez Zortrax czy Stratasys) oraz wpływu niezgodności temperatury topnienia filamentu na blokadę głowicy (clogging). Weryfikacja praktyczna ma formę symulacji: kandydat fizycznie ładuje zasobnik z materiałem (np. filamentem PLA), weryfikuje czystość dyszy, przesyła plik z kodem na urządzenie (przez USB lub WiFi), a następnie wciska przycisk startu, kontrolując na bieżąco stabilizację temperatur i poprawność wykonania linii czyszczącej (purge line).